ទីក្រុងមួយនៅឥណ្ឌូនេស៊ីនឹងបាត់ខ្លួនក្នុងពេល ១៥ ឆ្នាំទៀត​ដោយសារបម្រែបម្រួលអាកាសធាតុ

វាមានរយៈពេលជាច្រើនខែមកហើយ ចាប់តាំងពីលោកស្រី Mdm Casmonah បានគេងលក់ស្រួលពេលមានរលកមកពីសមុទ្រមកពន្លិចកោះជ្វាស្ទើរតែរាល់ថ្ងៃ។

ស្ត្រីវ័យ ៥០ ឆ្នាំរូបនេះធ្លាប់រស់នៅរាប់រយម៉ែត្រពីសមុទ្រក្នុងភូមិ Dukuh Semonet នៅទីក្រុង Pekalongan នៅឆ្នេរសមុទ្រភាគខាងជើងខេត្តជ្វា។

ប៉ុន្តែចាប់តាំងពីឆ្នាំ ២០១៥ មកខ្យល់បក់ខ្លាំង រលកខ្ពស់ និងការស្រុតដីបាននិងកំពុងបណ្តាលឱ្យឆ្នេរសមុទ្រនេះកំពុងជន់លិច។

នៅខែធ្នូព្យុះដ៏ខ្លាំងមួយបានបោកបក់ពេញភូមិបណ្តាលឱ្យមានសំណឹកខ្លាំង។ ផ្ទះរាប់សិបខ្នងត្រូវបានអូសទៅសមុទ្រ។ គ្រួសារជាច្រើនបានសម្រេចចិត្តផ្លាស់ទីលំនៅទៅឆ្ងាយដោយបោះបង់ចោលផ្ទះលិចទឹកជាអចិន្ត្រៃយ៍។

នៅពេលដែលសារព័ត៌មានសិង្ហបុរី CNA បានទៅភូមិ Dukuh Semonet កាលពីខែកុម្ភៈសមុទ្រមានចម្ងាយតែមួយម៉ែត្រពីមាត់ទ្វារផ្ទះលោកស្រី Mdm Casmonah។

លោកស្រីបានប្រាប់ CNA ថា "ផ្ទះរបស់ខ្ញុំលិចលង់រាល់ថ្ងៃហើយវាអាចកើតឡើងគ្រប់ពេលវេលា។ នៅពេលជំនោរខ្ពស់មកដល់ផ្ទះទាំងមូលត្រូវលិចទឹករួមទាំងបន្ទប់គេងរបស់ខ្ញុំផង។ ខ្ញុំមិនអាចគេងពេលយប់បានទេ។ ខ្ញុំស្នាក់នៅក្នុងរានហាលរបស់ខ្ញុំពេញមួយយប់ ខណៈរលកបោកបក់ជញ្ជាំងរបស់ខ្ញុំ។ ខ្ញុំមិនអាចទៅណាបានទេ។ អ្វីគ្រប់យ៉ាងគឺលិចលង់។ សូម្បីតែស្ពានក៏លិចដែរ" ។

"ខ្ញុំ​ខ្លាច។ ថ្ងៃណាមួយផ្ទះរបស់ខ្ញុំនឹងក្លាយជាផ្ទះគ្មានមនុស្សនៅ បន្ទាប់មកតើខ្ញុំនឹងទៅទីណា? ខ្ញុំគ្មានលុយទិញផ្ទះផ្សេងទេ។ ខ្ញុំមិនដឹងថាត្រូវធ្វើអ្វីទេ"។

អ្នកវិទ្យាសាស្ត្រព្រមានថាបើគ្មានចំណាត់ការណាមួយដើម្បីបញ្ឈប់ការស្រុតដីនិងការរុករានពីទឹកសមុទ្រទេនោះ ទីក្រុង Pekalongan នឹងត្រូវលិចក្រោមសមុទ្រទាំងស្រុងត្រឹមឆ្នាំ ២០៣៦៕

-->
adverise with khmeread